وجودى انسان و آيات انفسى مىرود و مىفرمايد : « ما شما را زوجها آفريديم » ( * ( وَخَلَقْناكُمْ أَزْواجاً ) * ) ( 1 ) . « ازواج » جمع « زوج » به معنى جفت ، و جنس « مذكر و مؤنث » است ، و آفرينش انسان از اين دو جنس علاوه بر اينكه ضامن بقاى نسل او است ، سبب آرامش جسم و جان او محسوب مىشود ، چنان كه در آيه 21 سوره روم مىخوانيم : وَ مِنْ آياتِه أَنْ خَلَقَ لَكُمْ مِنْ أَنْفُسِكُمْ أَزْواجاً لِتَسْكُنُوا إِلَيْها وَجَعَلَ بَيْنَكُمْ مَوَدَّةً وَرَحْمَةً : « از نشانه‌هاى ( عظمت ) خداوند اين است كه همسرانى از جنس خودتان براى شما آفريد ، تا در كنار آنها آرامش بيابيد ، و در ميان شما محبت و رجعت قرار داد . و به تعبير ديگر جنس مذكر و مؤنث هر كدام مكمل وجود ديگرى و بر طرف كننده كمبودهاى طرف مقابل مىباشد . و از آنجا كه « ازواج » در لغت به معنى « اصناف و انواع » نيز آمده ، بعضى اين آيه را اشاره به اصناف مختلف انسانها مىدانند ، و تفاوتهايى كه از نظر رنگ و نژاد و روحيات و استعدادهاى مختلف در ميان انسانها است كه آن نيز از نشانه‌هاى عظمت حق و مايه تكامل جامعه انسانى است . سپس به پديده « خواب » كه از مواهب بزرگ الهى بر انسان است اشاره كرده ، مىافزايد : « ما خواب شما را مايه آرامش و آسايش شما قرار داديم » ( * ( وَجَعَلْنا نَوْمَكُمْ سُباتاً ) * ) .

--> ( 1 ) جمله « * ( وَخَلَقْناكُمْ أَزْواجاً ) * » و همچنين جمله‌هاى مشابه آن كه در آيات بعد آمده به صورت جمله‌هاى مستقل و مثبت است ، و اينكه بعضى احتمال داده‌اند به صورت « منفى » و عطف بر مفهوم « ا لم نجعل » در آيه قبل بوده باشد بعيد به نظر مىرسد ، و احتياج به تقدير دارد .